يعنى : « اگر بنده‌اى كه محبوب خداست دعا كند ، ذات اقدس إله به جبرئيل مىگويد حاجت بنده‌ام را بدهيد ولى آن را به تأخير بيندازيد ، چون من دوست دارم هميشه صدايش را بشنوم . و اگر بندهء مغضوب حق دعا كند خداوند متعال به جبرئيل مىگويد : اى جبرئيل ! حاجت اين بنده‌ام را بده و در دادنش عجله كن ، چون من خوش ندارم صدايش را بشنوم » . تنبيه بايد آگاه باشى كه اگر دعايى كردى و درخواستى نمودى ، ممكن است آثار اجابت را ببينى و ممكن است آن را نبينى . اگر آثار اجابت را ديدى ، دست نگهدار و به خود مغرور مشو ، مبادا گمان كنى كه اين اجابت به سبب پاكى و صالح بودن تو است ، بلكه چه بسا به خاطر اين باشد كه تو از كسانى هستى كه خداوند سبحان او را خوش ندارد و از صدايش بدش مىآيد و روا كردن حاجت تو به خاطر اين باشد كه حجت را بر تو تمام كرده باشد و روز قيامت به تو بگويد : آيا تو جزء افرادى نبودى كه استحقاق رويگردانى مرا داشتند ولى با اين وصف دعايت را اجابت كردم ؟ بلكه وظيفه‌ات اين است كه در برابر اين نعمت و لطف الهى ، اوّلا شكر آن را به جاى آورى . و ثانيا بر كارهاى نيكت بيفزايى و از او بخواهى كه اين تعجيل در اجابت را درى از درهاى لطف و رحمتش قرار بدهد و تو را در شكرگزارى نعمتى كه اهليّت آن را نداشتى ، كمك فرمايد و آن را موجب استدراج قرار ندهد « 1 » .

--> ( 1 ) از امام حسين - عليه السّلام - در تحف العقول نقل شده است كه حضرت فرمود : « الاستدراج من اللَّه سبحانه لعبده ان يسبغ عليه النّعم و يسلبه الشّكر » . يعنى : « استدراج خداوند متعال اين است كه نعمت بنده را فراوان كند و توفيق شكر را از او سلب نمايد » .